Woede als nuttige en productieve emotie

BOEKBESPREKING Tijdschrift voor Begeleidingskunde 6(3), 2017

‘Trump vol woede van start’, kopt NRC Handelsblad op zaterdag 21 januari 2017, een kleine week na de inauguratie van Donald Trump als president van de Verenigde Staten. Ik zit op dat moment midden in het boek Woede en vergeving.
De auteur ervan, Martha Nussbaum, is een Amerikaanse filosofe. Zij is als hoogleraar rechtsfilosofie en ethiek verbonden aan de Universiteit van Chicago en is tevens eredoctor aan de Universiteit voor Humanistiek te Utrecht en de Katholieke Universiteit Leuven. Woede en vergeving publiceerde zij in 2016.
Nussbaum introduceert aan het begin van het boek het thema woede aan de hand van figuren uit de Griekse myhtologie: de Furiën en de Eumeniden. In de Griekse tragedie Oresteia transformeren de Furiën – die symbool staan voor de obsessieve, destructieve en ongebreidelde woede – tot Eumeniden. Dit zijn welwillenden die zich uiten met een bedaard gemoed en die vreugde schenken in een geest van gemeenschappelijke liefde. Op dezelfde manier zouden mensen van nu een transformatie moeten maken, vindt Nussbaum. Woede is volgens haar normatief namelijk altijd problematisch.

Ze gaat hierbij in tegen drie clichés over woede die in het dagelijks leven een belangrijke plaats innemen:
• woede is noodzakelijk voor de bescherming van je waardigheid;
• woede vanwege onrechtmatige bejegening is essentieel om de boosdoener serieus te nemen;
• woede is een essentieel onderdeel van de strijd tegen onmacht.

TVB_1703_pp_50-52 DeVries Woede en Vergeving

Tags: No tags